01- Doğayı ve çevreyi bozmadan, kirletmeden bırak.
02- Doğa’ya ve diğer canlılara sahip çık.
03- Kamp alanları başka insanlarla  paylaşılan ortak alanlardır. Gürültü yaparak diğer kampçıları rahatsız etme..
04- Ateş yakılabilen ortamda kamp yapanlar; ateşi diğer kampçıların rahatsız olmayacağı şekilde yakmaya dikkat edin.
05- Gece yediğiniz yemek artıklarını sağda solda bırakmayın ki hayvanlar kampı basmasın.
06- Gece kafa lambalarınızı insanların rahatsız olacağı şekilde gözlerine doğru tutmayın.
07- Yaktığınız ateşi söndürmeyi unutmayın.
08- Kalabalık kamplarda arabanızdan müziğin sesini açıp diğer kampçıları rahatsız etme..
09- Her türlü ateşli ve ateşsiz silahın kamp dâhili ve çevresinde kullanımı yasaktır.
10- Kamp yerine yerleşildikten sonra araçlar acil durumlarda kullanıma hazır bir şekilde ve çevre güvenliği için uygun şekilde park edin.
11- Kamp çadır ve tente gerdirme iplerinin güvenlik açısından gecede fark edilebilmesi için gerekli önlemler alın.
12- Yaş Ağaçları kesinlikle kesimeyin.

Kamp Kültürü Nedir.. yazısı ilk önce İnsan ve Doğa üzerinde ortaya çıktı.

Zorluk Derecesi 1 : Yürüyüş eğimi azdır. Yükselme yani çıkış çok az yapılmaktadır. Çıkışlar 100 mt.yi geçmez. Patikalar geniştir. Toplam yürüyüş süresi 2 saati geçmez. Yürüyüşlere yeni başlayanlar ve sağlık problemleri olmayan herkes katılabilir.

Zorluk Derecesi 2 : Yürüyüş eğimi azdır. Toplamda 300 mt.yi geçmeyen hafif çıkışlar içerir. Zorluk derecesi 1 olan parkurlardan farkı genelde süresidir. Toplam yürüyüş süresi 3,5 saati geçmez. Birkaç hafif yürüyüşe katılmış herkese uygundur.

Zorluk Derecesi 3 : Yürüyüş eğimi artık artmaktadır. 500 mt.yi geçmeyen çıkışlar içerir. Daha dar patikalardan, bazen sık ormanlık alanlardan daha çarşak bölgelerden geçmek gerekebilir. Islak geçişlerde yoğunlaşmaktadır. Toplam yürüyüş süresi 5 saati geçmez. Yürüyüşler kondisyonu iyi olan ve yürüyüş deneyimi de olan herkese uygundur.

Zorluk Derecesi 4 : Yürüyüş eğimi fazlalaşmaya başlar. Çıkışlar 700 mt.yi bulmaktadır. Patikalar iyice bozuktur, bazı yerlerde yoktur. Ormanlık alan varsa daha sık olmaktadır. Daha kayalık ve çarşak arazide yol alınmaktadır. Toplam yürüyüş süresi 6,5 saati geçmez. Sportif ve kondisyonu iyi olan kişilere uygundur.

Zorluk Derecesi 5 : Yürüyüş eğimi artık zorlu ve fazladır. Çıkışlar 1000 mt.yi de geçmeye başlar. Sert yapılı, taşlık, kayalık ve patikasız alanlardan gidilmektedir. Ormanlık alanları oldukça zorludur. Islak geçişler de mevcuttur. Rehberin oldukça deneyimli olması gerekir. Toplam yürüyüş süresi 8 saati bulmaktadır. Teknik çıkışlar içermemesine rağmen bu zorluk derecesi yüksek yürüyüş sportif, tecrübeli ve kondisyonu iyi deneyimli yürüyüşçüler için uygundur.

Zorluk Derecesi 6 : Bol eğimli, çıkışları ve inişleri fazla olan, çıkışları 1500 mt. yi bulabilen, uzun süreli rota takibi gerektiren. Zorlu arazi şartlarında ilerlenen yürüyüşlerdir. Gerektiğinde konaklama yani kamp yapılabilmektedir. Yürüyüş süresi 8 saat ve üzeri olmaktadır. Deneyim, dikkat, kondisyon, bilgi ve disiplin gerektirir.

Alıntı : TDF

Trekking Sporunda Zorluk Dereceleri yazısı ilk önce İnsan ve Doğa üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’de 22 adet kültürel rota mevcuttur yazısı ilk önce İnsan ve Doğa üzerinde ortaya çıktı.

Yayla, çevreye göre daha yüksek anlamına gelir.Fazla engebeli olmayıp düz ve otlaklarla kaplı, suyu bol olan yaylalar hayvancılıkla geçimlerini sağlayan topluluklarca yılın belirli aylarında hayvanlarına taze ot temini ve aynı zamanda hayvansal üretimlerini (süt, peynir, yağ gibi) yapmak amacıyla kullanılır. Geleneksel kültürümüzün önemli bir öğesi olan yaylacılık faaliyetleri, yoğun olarak özellikle Akdeniz, Ege, Karadeniz, İç Anadolu ve kısmen Doğu Anadolu Bölgelerimizde günümüzde de devam etmektedir.

Genel olarak yaylalar, aşağı yukarı 1500-2000 metre olan orman sınırının hemen üzerinden başlayıp, bölgeler arası farklılıklarla 3000-3500 metreye kadar yüksekte olabilirler.Yurdumuzda yaylacılık faaliyetlerini günümüzde 3 ayrı kategoride değerlendirebilmek mümkün görünmektedir.

1) Göçebe hayvancılıkla geçimlerini sürdüren köy topluluklarının yaylacılık faaliyetleri,
2) Kökeninde yine göçebe hayvancılık olan ama üretim tekniklerini değiştirerek yerleşik tarıma geçme gibi bir nedenle yaylacılığı ekonomik bir faaliyet olarak değil, eski günlerin hatırlanması açısından yılın belirli bir zamanında yaylaya çıkma-yayla şenlikleri biçiminde sürdürülen faaliyetler.
3) Günümüzde çevre sorunlarıyla boğuşan kentlerden belli bir süre de olsa uzaklaşmak, temiz bir doğayla kucaklaşmak için sportif amaçlar ve buna bağlı olarak gerçekleştirilen yayla turizmi faaliyetleri.Yaylalar kullanım şekillerine göre de üç grupta değerlendirilebilir.

Bunlar:
A)Tatil ve Dinlenme Amacıyla Kullanılan Yaylalar: Bunlara birkaç örnek verecek olursak; Bolu ilinde Abant, Gölcük; Hatay ilinde Soğukoluk; Artvin ilinde Yusufeli.
B)Hem Tatil, Hem de Hayvancılık Amacıyla Kullanılan Yaylalar: Örnek olarak, Mersin ilinde Namrun, Ordu ilinde Çarşamba ve Perşembe; Trabzon ilinde de Kadırga yaylaları.
C)Sadece Hayvancılık Amacıyla Kullanılan Yaylalar: Antalya’da Yazır, Kayseri’de Tekir ve Rize’de Elevit ve Kaçkar örnek olarak verilebilir.

Ülkemizde yaylacılık faaliyetlerini sürdüren grupların birbirinden ayrı özelliklerdeki coğrafi bölgelere dağılımı ve bu dağılım içinde yaylaların gösterdiği farklı morfolojik özellikler yaylacılığın her bölgede birbirinden farklı şekillerde uygulanması sonucunu doğurmuştur.Yerleşiklerin yaylacılığı, göçebe ve yarı göçebelerin yaylacılık faaliyetlerinden çok daha farklı özellikler taşımaktadır.

Göçebelikte, tamamen hayvancılığa dayalı ekonominin gereği oluşan göçler, devamlı olarak yaylak ve kışlak alanlar arasında sürdürülür.Göçebelikle yerleşik hayat arasındaki hayat tarzı olan yarı göçebelikte ise göçler mevsime bağlı ve periyodiktir.Yerleşik yaylacılık, tarımın yanı sıra hayvancılık yapan, yaz aylarında hayvanların daha iyi beslenebilmesi ve daha iyi ürün elde edebilmek için hayvan sürüleriyle birlikte 2-3 ay yaylalara çıkan dağ, orman ve ova köylülerinin ekonomik faaliyetidir.

Türkiye’de gerçek göçebe grupların sayısı belirli bölgelere iskan edilmeleri sonucu yok denebilecek ölçüde azalmış ve giderek bu hayat tarzının ortadan kalkmış olmasına rağmen göçer hayvancılık faaliyetini sürdüren yarı göçebe ve yaylacı grupların varlığı devam etmektedir.

Yaylacılık, halk takvimi ve meteorolojisinden halk ekonomisine, halk veterinerliğinden halk tıbbına, beslenme ve halk mutfağından halk hukukuna kadar geniş bir geleneksel kültür yapısını bünyesinde barındırır.Yılın 4-5 ayını tüm yaşam faaliyetleriyle birlikte yaylada geçiren topluluğun oluşturduğu kültürel yapının bu zenginlikte olması normaldir.

Yaylaya çıkış, Nisan ayı ortaları, Mayıs sonu arasında değişmektedir. Çıkıştan önce göç hazırlıkları yapılır.Yaylada kullanılacak eşya ve araç gereçler elden geçirilerek göç yükü oluşturulur. Bu yükte, başta yaylada barınma ihtiyacı için kullanılacak kara çadır gelir.(özellikle Doğu Karadeniz bölgesinde yayla koşullarına uygun konutlar yapılmış bulunduğundan genellikle çadır kullanılmaz).

Sonra, yatak yorgan, kilim, keçe, minder, yastık gibi malzemelerle süt sağılacak kaplar, peynir, yağ yapımında kullanılan kap kacak, kazan, sitil mutfak araç gereçleri, erzak ve onların konulduğu çuvallar, gaz lambası, ekmek sacı gibi malzemeler, ayrıca bunların yanında yaylada tüketilecek un, tuz, şeker, yağ gibi yiyecekler yer alır.

Göç hazırlıklarında göçe katılacak küçükbaş hayvan sürülerinin de hazırlanması önemlidir.Hayvanlar birbirlerine karışmaması için damgalanır, işaretlenir, bakımları yapılır.Çobanlar tutulur.Yükü taşıyacak at ve katır gibi hayvanların da bakımları yapıldıktan sonra kararlaştırılan bir günde göçe başlanır. (Günümüzde göç motorlu araçlarla da yapılmaktadır.Aracın gidebildiği yere kadar araçla, yolun izin vermediği yerden itibaren de hayvanlarla veya yürüyerek gidilmektedir.) Genelde göç boyunca hayvanlar yük taşımak için kullanılır, insanlar yürür ancak yürüyemeyecek durumdakiler hayvanları kullanabilir.

Göç süresi yöreden yöreye ufak farklılıklar göstermekle birlikte Nisan Mayıs aylarında çıkışlar başlayıp, Ağustos Eylül aylarında köye dönülür.Yaylacılık faaliyeti göçer hayvancılığın en belirgin tipidir.Tarihten gelen uzantıların yanında tamamen hayvancılık ekonomisine dayalı toplulukların yaşam tarzıdır.

Türkiye’de Yaylacılık yazısı ilk önce İnsan ve Doğa üzerinde ortaya çıktı.

İyi bir ayakkabının bir çok görevi vardır. Ayakkabılar rahat, dayanıklı, koruyucu ve yapılan aktiviteye uygun olmalıdır. İyi bir dağ ayakkabısı ayağa ve bileğe yeterli desteği vermeli ve kaygan ya da bozuk zeminde iyi tutunabilmelidir. Ayağı taş ve kayalardan koruyabilmeli ve aynı zamanda rahat yürüyebilecek kadar esnek olmalıdır. Ayrıca ayağı kuru ve doğru sıcaklıkta tutabilmelidir. İyi bir dağ ayakkabısının tüm bu gereksinimleri kişi için ortak bir noktada birleştirmesi gerekir.

Doğru ayakkabı esnekliği arazinin durumuna ve taşınan çanta artı kişinin ağırlığına göre değişir. Ayakkabınızı nispeten düz bir zeminde yürürken kullanacak iseniz esnek bir bot tercih etmelisiniz. Fakat dağlık arazide daha bozuk bir zeminde yürüyecek iseniz daha sert tabanlı ve bileğinize daha fazla destek veren bir bot almanız daha doğru bir seçim olur. Ayrıca taşıyacağınız yük ya da kendi vücut ağırlığınız fazla ise biraz daha sert botlar tercih etmelisiniz.

Araziye uyum açısından ayakkabının tabanı çok önemlidir. Dağcılık için üretilmiş sert ve ağır botların daha iyi bir tutuş için daha derin dişleri vardır. Bu, özellikle çamur veya kar kaplı dik yamaçları inerken kaymayı önler. Kamp ve yürüyüş botlarında derinliği daha az olan farklı yapılarda dişler kullanılır. Değişik ayakkabı üreticileri farklı tabanlar kullanırlar. En bilinen ve en çok kullanılan tabanlardan biri Vibram dır. Vibram`ın farklı amaçlı ayakkabılar ve koşullar için bir çok farklı desen ve malzeme sertliğinde tabanı mevcuttur.Dağ botlarında şoku emmesi amacıyla farklı malzemeler kullanılır. EVA en yaygın olarak kullanılan, hafif ve maliyeti düşük bir malzemedir. Poliüretan ise daha pahalı olmasına karşın EVA`ya göre daha dayanıklıdır.

Dağ ayakkabılarında üst bilek kısmının görevi ayağı rahat bir şekilde botun içinde tutmak, desteklemek ve hava şartlarından korumaktır. Bu kısımlarında genelde su geçirmezlik işlemleri uygulanmış deri kullanılır. Kalın deriler daha sert olduğu için daha iyi bir koruma ve bilek desteği verir ve daha dayanıklıdırlar. Daha ince deriler ise botun daha rahat ve daha esnek olmasını sağlar. Ayrıca botun etrafına eklenilen lastik şerit bant da (Çarşak bandı) ayağı ve dikişleri dış etkenlerden korur ve su geçirmezliği arttırır. Ayakkabıda mümkün olduğunca az dikiş olması ve tek parça deriden üretilmiş olması su geçirmezlik açısından dikkat edeceğiniz noktalardan biridir.Süet ve kumaş botlar da yazın ve kuru iklimlerde veya şehirde kullanılmaya uygun botlardır. Bu botlarda kumaş olarak kullanılan. Cordura kumaş, sentetik ve dayanıklı bir kumaştır. Bu botların avantajları deri olanlara göre daha rahat ve hafif olmaları ve daha iyi nefes almalarıdır fakat su geçirmezlikleri daha azdır ve ayağa daha az destek verirler. Genel olarak patikalarda yapılacak günübirlik yürüyüşler için uygundurlar. Cordura botları daha su geçirmez yapmak için Gore-Tex gibi nefes alabilen bir astar kullanılan ayakkabılar da üretilmiştir.

Gore-Tex su buharının içeriden dışarıya çıkmasına izin veren fakat suyun içeriye girmesini engelleyen bir zar tabakasıdır.

Alacağınız ayakkabının iç yüzey astarı da dikkat edeceğiniz başka bir detay olabilir. Yumuşak bir iç yüzey sağlamak için astar malzemesi olarak yumuşak ince deri ya da sentetik bir malzeme kullanılabilir. Astar olarak kullanılan sentetik malzemelerin dayanıklı olması, şeklini çabuk kaybetmemesi, hava ve nem geçirmesi, kolay kuruması ve koku tutmaması dikkat edebileceğiniz özelliklerdir.

Alacağınız bota karar verirken ağırlığını da göz önüne almalısınız. (Ayaklarda taşınan ekstra bir kilogram yük aşağı yukarı sırtta taşıdığımız beş kilograma eşittir.) Bu yüzden bot seçerken ağır botların güvenliği ve koruması ile hafif botların esnekliği arasında bir seçim yapmanız gerekecektir.

Tabanla üst kısmı birleştirmek metodu da akla gelen diğer bir dikkat edilecek noktadır. Birleştirme metodları olarak yapıştırma veya dikiş yöntemlerinden biri kullanılır. Yapıştırma metodu botun maliyetini düşürmekle birlikte çok daha az dayanıklıdır. Dikişli botlarda ise dikişlerin çift sıra olması botun daha dayanıklı olmasını sağlar.

Doğada Ayakkabı Seçimi yazısı ilk önce İnsan ve Doğa üzerinde ortaya çıktı.

Dünyanın önemli turizm yerlerinden biri olan Bodrum’da “Denize En Çok Mavi Yakışır” sloganıyla deniz dibi temizliği yapıldı.

Bodrum Belediyesi’nce yapılan etkinlikte, belediyeye bağlı 10 dalgıç, kentin ünlü sosyetik koyu Türkbükü’nde dalış yaptı.

2 saat süren dalışın ardından tekneye yüklenen katı atıklar, karaya çıkarıldı. İçerisinde sandalye, alkol şişeleri olmak üzere 200 kilo katı atık toplandı.

Plajda denize giren ve güneşlenen turistler, çıkan atıklar karşısında şaşkınlık yaşadı. Belediye ekipleri, atıklar ayrıştırıp, katı atık bertaraf tesisine gönderildi.

Türkbükü koyundan 200 kilo katı atık çıktı yazısı ilk önce İnsan ve Doğa üzerinde ortaya çıktı.